Even voorstellen

Mijn naam is Karin Hekman. Ik ben geboren en getogen in Hengelo en heb de opleiding Fysiotherapie gevolgd in Enschede. Nadat ik een jaar heb gereisd, ben ik in 1994 in Amsterdam gaan wonen en na enkele omzwervingen in 1996 terechtgekomen in het VU Medisch Centrum.

Daar heb ik vier jaar gewerkt als gipsverbandmeester en zestien jaar als fysiotherapeut, voornamelijk op chirurgische afdelingen. In deze periode heb ik de opleiding Manuele Therapie in Brussel gevolgd en in 2006 afgerond.

In 2008 heb ik samen met de afdeling Orthopedie van het VUmc de Schouderpoli en het SchouderNetwerk Regio Amsterdam opgericht. Wekelijks zagen we uiteenlopende schouderaandoeningen, in nauwe samenwerking met andere disciplines zoals traumatologie, neurologie en plastische en oncologische chirurgie.

Naast mijn klinische ervaring op de afdelingen Orthopedie en Traumatologie behandelde ik complexe patiënten poliklinisch op de afdeling Revalidatiegeneeskunde. In het VUmc is de basis gelegd voor mijn huidige kennis. In 2013 was ik medeoprichter van SchouderNetwerk Nederland, waar ik tien jaar lang voorzitter van was en om het jaar een schoudercongres organiseerde.

Na een reorganisatie in 2016 binnen het academisch centrum ben ik voor mezelf begonnen met het Schouder Centrum IBC (Interdisciplinair Behandelcentrum). In het ziekenhuis heb ik geleerd dat je als eenling nergens bent – je moet je omringen met andere disciplines om de beste zorg voor de patiënt te kunnen bieden. Zo heeft IBC als eerstelijns revalidatiesetting negen jaar lang succesvol bestaan, met fysiotherapeutische, ergotherapeutische en psychologische zorg.

Naast mijn werk in de zorg geef ik graag presentaties over schoudergerelateerde onderwerpen en ben ik betrokken bij wetenschappelijk schouderonderzoek. Vanaf januari 2026 ga ik alleen verder met Schouder Centrum Amsterdam, in een nieuwe setting – met frisse motivatie, maar dezelfde toewijding aan de patiëntenzorg.

Wat mij kenmerkt als persoon

Ik ben een gedreven professional en zet mij al twintig jaar in om de schouderzorg in Nederland te verbeteren. Dat doe ik door actief te zijn binnen een groot netwerk van zorgprofessionals en steeds verbinding te zoeken. Iedere schouderklacht zie ik als een puzzel die ik samen met de patiënt wil oplossen. Ik luister aandachtig en hoor vaak meer dan er wordt gezegd. Niet iedereen heeft fysiotherapie nodig; de uitdaging ligt in het ontdekken wat de patiënt nodig heeft om beter te worden, en wie daarin de juiste schakels zijn.

Op mijn Linkedin-pagina staat: ‘Passie voor schouderzorg met aandacht voor de eigenaar.’ De mens achter de klacht is even belangrijk als de diagnose zelf. Met aandacht en een vleugje humor wordt ieder consult ongedwongen en stressloos.